Duurzaamheid en taal, daar draait het om in mijn professionele leven (en tot op zekere hoogte ook daarbuiten). Mijn taalliefde leef ik uit in eindredactie, een mooi ambacht dat ik met toewijding beoefen. Over duurzaamheid schrijf ik al erg lang, en nog steeds graag.

Milieu en natuur
Mijn eerste journalistieke stageplaats was bij een milieublad. De liefde voor het onderwerp is nooit meer overgegaan. Omdat het zo breed is: politiek, economie, techniek, psychologie, de natuurwetenschappen, geschiedenis, recht, filosofie - wie schrijft over milieu en natuur, komt het allemaal tegen. Heerlijk.

Klimaat en energie
Klimaatverandering is een van de twee of drie grote kwesties van onze tijd, en het snelle opstoken van fossiele brandstoffen de voornaamste oorzaak. Wetenschappers doen er onderzoek naar. Technici en economen zoeken oplossingen. Ondernemers proberen die waar te maken. Milieugroepen houden pleidooien. Politici worstelen ermee – als Al Gore of als Machiavelli. Burgers vragen zich af wat ze ervan moeten denken en wat ze eraan kunnen doen. En ik schrijf over al die activiteiten. Uit persoonlijke betrokkenheid, maar daarom niet minder nauwgezet.

Taalkunde
De Nederlandse taal is mijn voornaamste gereedschap, maar daarnaast kunnen álle talen rekenen op mijn redeloze hartstocht. Ik heb anderhalve moedertaal, voel me in drie andere talen thuis en kan vrijwel de hele Romaanse en Germaanse familie redelijk lezen. Op mijn boek ‘Nieuwe tongen. De talen van migranten’ ben ik nog steeds trots: een “verrassend rijk, leesbaar boek over taal” met een “opvallend soepele stijl”, vond de Volkskrant. Mijn volgende taalboek, ‘Sprekend Europa’, over de talen van ons continent, is nog lang niet af. Maar ik geloof dat het mooi wordt. (Lees alvast een hoofdstuk.)